புதைக்கும் பூக்கள்

எழும்ப எழும்ப எனை
அழுத்திப் புதைக்கும் பூக்கள்!
ஆயிரமாயிரம் கட்டுப் பூக்களின் சுமை
கணக்கத்தானே செய்யும்?

உடல் சுற்றியிருக்கும் அத்தனைப் பூக்களை
உதறிவிடவே ஆசை ஒரே குலுக்களில்
குலுக்கக் குலுக்க மென்மேலும்
கொட்டப்பட்டுக் குவியும் பூக்கள்

பூக்களுக்கு வண்ணமிட்டு
வாடாமல் நீர்விட்டு
நேர்த்தியாய் அடுக்கி
சவரம் செய்து
தேவையெனில் சிகிச்சைகள்
பார்த்துக்கொள்வதே வேலை

கனவுகள் தொலைத்து வாய் தைத்து
தேடல் மறந்து கோபம் ஒளித்து
சாயம் பூசி மாறுவேடமணிந்து
சிரிக்கும் பூக்களுக்கு
மென்மை,பணிவு,அழகு,அடக்கம்
என விதவிதமானப் பெயர்கள்!

போலிப் பூக்கள் இவைகளை
சூடியே வாடிவிட்டேன்...
வேண்டுவதெல்லாம்
அடர் வனமும் உடை வாளுமே!

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Dreams Beyond The Sky!!

Keeping Passion at the bay or surrendering blindly to it! -Which one of these two attitudes is the least destructive?! While reading this line from my favourite author Paulo Coelho's book I was struck by an epiphany! I started asking this question again and again and finally came to a conclusion. Voila! They say that,Ignoring the passion is a form of  slow suicide.Why should I ignore something for which my heart always looks for? Why should I keep my passion at the bay? I think that is more destructive.After all, life is once and I decided to follow my passion!! That is why I am here. Writing my first blog post!!!! "Dream".- I get Goosebumps whenever I hear this word! What would life be without dreams? This is what my first blog is all about! I strongly believe in Dream.Dream: It does not let one to sleep. It can drive one to the vertex of insanity.It is a strong desire to achieve something smaller or bigger.Who cares about the size? Impac...
Read more

காதலாகி கடலாகி

உப்புக் காத்து என ஒரசையில உன் வாசம் தடவிப் போகுதயா ஓயாம வீசும் அலகடலு, தோத்து நிக்குதிங்க என்கிட்ட அலையா அலையிறன் உனைத் தேடி கரையிறன் கலங்கரையா நான் நிக்க வழித் தேடி நீ வாரும்மையா நேரந்தான் கூடையிலே நெஞ்சமும் கொஞ்சம் கலங்குதையா பகல இரவு முழுங்குதையா நா சமைக்காத நண்டெல்லாம் நிம்மதியாய் வீடு சேர சமச்சதெல்லாம் நடு வீதி சேர.. சிப்பி தேடி அலையாத சீக்கிரமே நீ வாரும்மைய்யா.. முத்தெல்லாம் எனக்கெதுக்கு? உன் சிரிப்பேப் போதும்மைய்யா! கரையில மீனா நான் என் கடலே, உன் கடலுக்கு வெட கொடுத்து என தேடி வாரும்மையா.. என் கடைசி மூச்சுக்காத்த பரிசா நான் வச்சிருக்கேன்!
Read more

காலம் சிறியது!

கிணற்றுத் தவளையா? கயிறெதற்குத் தாவிக் கொள் தவலையில் ஏறிக்கொள் இல்லையேல், உயர குதிக்கக் கற்றுக்கொள்.. ஏனெனில்,உலகம் பெரியது.. காலம் சிறியது! கூண்டுக் கிளியா? சிறகிறுக்கே, அலகிறுக்கே, அவை பூட்டையும் உடைக்கும்! சிறுகு விரித்துப் பறந்திடு.. சிறகொடிந்தக் குயிலா? கால்கள் போதுமே புதிய சிறகு ஓர் நாள் முளைக்கும்! ஏனெனில்,உலகம் பெரியது.. காலம் சிறியது! கண்ணாடிப் பெட்டிக்குள் சிக்கித்தவிக்கும் சிறு மீனா? முட்டிவிடு! உடையாதக் கண்ணாடி இங்கேது? நீமோ பார்த்தில்லையா? ஏனெனில், உலகம் பெரியது.. காலம் சிறியது! மதில் மேல் பூனையா? தயக்கம் தவிர்த்து குதித்துவிடு! வேண்டாம் என்றால் மீண்டும் சுவர் ஏறிவிடலாம்! ஏனெனில், உலகம் பெரியது.. காலம் சிறியது! அலை வந்தால், வலை புகுந்ததுப் போதும்! சற்று நீச்சல் அடி நண்டே... கரைத்ததுப் போதும் கவிதைப் படை காகமே.. இடம் பெயர்தல் செய் பல வேர் பரப்பு மரமே.. மழை வந்தால் தொலைந்திடாதே நீள் நடனம் ஆடுத் தும்பியே.. ஓர் நாளில் மரிந்திடாதே மாயங்கள் புரித் தட்டானே.. ஏனெனில் உலகம் பெரியது.. காலம் சிறியது!
Read more